Gran Canaria jest jedną z Wysp Kanaryjskich, położonych na Oceanie Atlantyckim. To trzecia co do wielkości i druga pod względem ilości mieszkańców wyspa wspomnianego archipelagu.
Wyspa Gran Canaria zlokalizowana jest tuż obok północno – zachodniego wybrzeża Afryki, pomiędzy Teneryfą a Fuerteventurą.
W centralnej części wyspy, o kształcie okręgu, znajduje się masyw górski pochodzenia wulkanicznego.
Najwyższym szczytem Gran Canarii jest Pico de las Nieves o wysokości 1949 m n.p.m.. Wyróżnia się także takie formy skalne jak Roque Nublo osiągający 1813 m n.p.m i Roqe Bentayga o wysokości 1404 m n.p.m.
Wyspę dzieli się na 2 strefy.
Pierwsza to El Noreste (północny wschód), zwana Neocanaria o ukształtowaniu bardziej współczesnym, gdzie występują obszary osadowe uformowania podmorskiego. Znaleźć tu można także formacje o ukształtowaniu tarasowatym, wulkaniczne stożki takie jak Caldera de Bandama i inne, położone we wschodniej części wyspy – Tenteniguada, Temisas i Tirajana, które są jednak bardziej zniszczone przez erozję.
W strefie Neocanaria znajdują się także równiny i wąwozy przynależące do Telde, Guayadeque i Tirajana.
W miejscu najbardziej wysuniętym na północny wschód wyspy, znajduje się niewielki półwysep Isleta, który z lądem łączy przesmyk Guanarteme. Półwysep ten przynależy do stolicy wyspy – Las Palmas de Gran Canaria i góruje nad nim, znajdującymi się na Islecie dwoma wzgórzami Montaña del Faro (251 m) i Montaña del Vigía (212 m).
Druga strefa wyspy to Suroeste (południowy zachód) zwana jest Tamarán. Jest to najstarsza część wyspy, o czym świadczy liczba znajdujących się tam wąwozów. Do strefy Tamarán należy także centralna część wyspy, na której znajdują się najwyższe wzniesienia. Wśród nich na największa uwagę zasługuje masyw Tamadaba.
